De Prins En Kabouters

Gisteren heb ik over literatuur gestudeerd. De lerares gaf ons een paar woorden (de prins, de shampoo, de boomgaard, de kabouters, een tukje doen en vrolijk, Met deze woorden, mochten we een verhaaltjes schrijven/ maken.

Hier is mijn sprookje. Geniet van het sprookje!

Er was eens een prins die altijd verdrietig was. Hij woonde in een kasteel met veel mensen zoals zijn familie en veel vrienden van hem. Hij had een grote boomgaard waar hij veel feestjes organiseerde, maar toch was hij eenzaam. Hij wist niet waarom en hij probeerde altijd om veel nieuwe activiteiten te doen.  Hij vroeg zich af wat hij moest doen om gelukkig te leven maar hij kreeg nooit antwoord.

Op een dag was hij te moe om eraan te denken en dus deed hij een tukje in zijn boomgaard. Hij droomde dat hij een mooie prinses ontmoetten dat ze samen naar de boomgaard wandelden. De prinses vertelde moppen waar hij kon lachen. Hij was gelukkig en hij wou met de prinses samenwonen omdat  hij van de prinses hield. Toen hij wou zeggen dat hij van de prinses hield, voelde hij dat het regende. Hij opende zijn ogen en dan vond hij de prinses niet. Op hetzelfde moment wist hij dat het een droom was.

Nu wist hij zeker  wat hem gelukkig maakte: hij moest de prinses vinden  en haar vragen om met hem te trouwen. Hij besliste dat hij naar een ander land ging om die prinses te ontmoeten. Hij wist niet waar hij naartoe ging maar hij geloofde dat zijn hart een gids kon zijn. De koning en de koningen waren verdrietig maar de prins wist zeker dat hij terug zou komen.

Hij ging altijd richting noorden en hij wandelde, liep en sliep in bossen. Hoewel hij  drie maanden onderweg was en hij de prinses nog niet ontmoet had, gaf hij niet op. Op een dag, toen hij iets ging eten, hoorde hij de stem van een vrouw en hij wist zeker dat het de stem van die prinses was . Hij kon niet wachten en liep naar waar  de stem  vandaan kwam. Hij zag de prinses maar ze was niet allen, er waren  ook 7 kabouters. Hij zei aan hen dat hij zich met de prinses zou verloven en dat hij met de prinses wou samenwonen in zijn kasteel. De prinses hield ook van de prins maar de kabouters wilden haar niet laten  gaan.   Ze waren verdrietig omdat niemand hun haar zou kammen. Als ze slecht haar hadden, voelden ze zich niet goed of niet gelukkig. Het verwarde haar en zij kon niet tussen de kabouters en de prins kiezen. Zij wou met de prins samenwonen maar zij wist dat de kabouters verdrietig zouden  zijn als hun haar slecht werd. Zij kamde elke dag hun haar en de kabouters bleven gelukkig. Zij twijfelde  en zij sprak erover  met de prins om de oplossing te vinden. De prins herinnerde zich dat hij shampoos  had die gemaakt worden door de beste shampoofabriek in zijn koninkrijk had. Als je die shampoo gebruikte, zou je haar mooi blijven. Hij gaf de shampoo aan de kabouters en hij beloofde dat hij veel shampoo wou sturen en hij en de prinses bezochten hen regelmatig. Dus konden de kabouters mooi haar hebben en konden ze de prinses regelmatig ontmoeten. De kabouters gingen akkoord met het idee.

De prins, de prinses en de kabouters waren vrolijk tot het einde van hun leven.